روحالله ایزدخواه، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس:
مدام از بازار آزاد ارز حرف میزنیم، اما نه تأمین ارز آزاد است، نه تخصیص آن و نه حتی امکان مصرفش. منابع ارزی کشور در برخی کشورها، از جمله چین، وجود دارد، اما برای استفاده از آن محدودیت داریم. بانک مرکزی هم از حدود ۶۰۰ قلم کالا، فقط ۶۶ قلم را در گروههایی قرار داده که امکان تأمین ارز دارند. وقتی نه دسترسی به منابع آزاد است و نه تخصیص و مصرف ارز، چرا اسم این سازوکار را بازار آزاد میگذاریم؟
این بازار بیشتر به بازار اشرافیت و مصرف کالاهای لوکس شباهت دارد تا بازار آزاد؛ بازاری که میتواند به تقاضای غیرضروری ارز و افزایش قیمت آن دامن بزند. بعد هم وقتی قیمتها بالا میرود، با پرداخت کالابرگ میخواهیم بخشی از فشاری را جبران کنیم که خودمان با سیاستگذاری ایجاد کردهایم. چرا باید هزینه این چرخه را مردم بپردازند؟