اقتصاد را نمیشود با «دست نامرئی» از ناترازی نجات داد
تبدیل قیمت به هدف سیاستگذاری و اتکای صرف به «دست نامرئی بازار» برای رفع کوتاهمدت ناترازیهای ساختاری، با انتقادات جدی مواجه است؛ چراکه قیمت باید ابزار مدیریت اقتصاد باشد، نه هدف آن.
قیمت در سیاستگذاری اقتصادی به هدف اصلی تبدیل شده و مبانی اقتصاد نئوکلاسیک و برداشتهای آدام اسمیتی از بازار، بیش از حد بر سیاستگذاری سایه انداخته است. بر اساس این نگاه، باید قیمتها به سطح قیمتهای جهانی و رقابتی بازار برسند و انتظار میرود پس از آن، سازوکار بازار بهصورت خودکار نابسامانیها و ناترازیهای اقتصاد را برطرف کند.
تأکید صرف بر افزایش قیمت، در حالی مطرح میشود که قیمت نباید به هدف سیاستگذاری تبدیل شود. انتظار اینکه «دست نامرئی» بازار بهتنهایی بتواند در مدت کوتاه ناترازیها و مشکلات ساختاری اقتصاد را حل کند، محل انتقاد است.
