مذاکره فقط به طولانی شدن جنگ کمک می‌کند
اگر ایران بخواهد از طریق مذاکره و امتیازدهی سرنوشت جنگ را تعیین کند، عملاً ممکن است جنگ را طولانی‌تر کند. طرف آمریکایی مذاکره را الزاماً با هدف دادن امتیاز به ایران دنبال نمی‌کند و ممکن است از دوره محدود باقی‌مانده تا انتخابات برای تجدید قوا و سپس بازگرداندن پرونده ایران به دستور کار خود استفاده کند.
ایران اکنون میان دو مسیر قرار گرفته است: نخست، پذیرش شروط طرف مقابل و تغییر در سیاست‌های منطقه‌ای، نظامی و حتی برخی مسائل داخلی؛ مسیری که نمونه سوریه نشان می‌دهد لزوماً به تأمین منافع ملی منجر نمی‌شود. مسیر دوم، ادامه راهی است که ایران طی ۴۷ سال گذشته در پیش گرفته و تأمین منافع ملی از طریق افزایش قدرت کشور است. بر این اساس، راه میانه‌ای که هم مسیر کنونی حفظ شود و هم بدون تغییرات اساسی با آمریکا و رژیم صهیونیستی همکاری شود، وجود ندارد.
مذاکره بدون افزایش قدرت، سایه جنگ را برطرف نمی‌کند
اگر ایران بخواهد از طریق مذاکره و امتیازدهی سرنوشت جنگ را تعیین کند، عملاً ممکن است جنگ را طولانی‌تر کند. طرف آمریکایی مذاکره را الزاماً با هدف دادن امتیاز به ایران دنبال نمی‌کند و ممکن است از دوره محدود باقی‌مانده تا انتخابات برای تجدید قوا و سپس بازگرداندن پرونده ایران به دستور کار خود استفاده کند. از این منظر، ایران باید خود را همچنان در شرایط جنگی بداند و قدرت خود را افزایش دهد، نه اینکه صرفاً به امید توافق، فشار موجود را کاهش دهد.
عبور نفت از تنگه؛ از ۲.۵ میلیون به ۷.۵ میلیون بشکه
در مقطعی از جنگ، توان نظامی ایران باعث شده بود میزان صادرات نفت عبوری از تنگه به حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کند که حدود ۱.۵ تا ۱.۸ میلیون بشکه آن مربوط به نفت ایران بوده است. اکنون این رقم به حوالی ۷ تا ۸ میلیون بشکه در روز افزایش یافته، در حالی که نفت ایران تقریباً از این جریان حذف شده و نهایتاً حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار بشکه از نفت ایران از این مسیر جابه‌جا می‌شود. این تغییر ناشی از توان نظامی نیست و محدودیت‌های ایجادشده برای انصارالله و بازگشت عبور نفتکش‌ها، یک انتخاب سیاسی است که به طرف مقابل فرصت تنفس می‌دهد.
«سایه جنگ» با این دست‌فرمان برطرف نمی‌شود
مسیر کنونی نه‌تنها سایه جنگ را برطرف نمی‌کند، بلکه ممکن است به طولانی‌تر شدن و افزایش شدت و آسیب‌های جنگ منجر شود. امروز در محاصره دریایی هستیم و احتمالاً در روزهای آینده در محاصره هوایی قرار می‌گیریم؛ بنادر ما محاصره شده‌اند و سنتکام اجازه تحرک کشتی‌های ما را نمی‌دهد، اما در کمال تعجب، بنادر کشورهای عربی جنوب خلیج فارس، به‌ویژه امارات، بسته یا متوقف نمی‌شوند و توافقی پشت‌پرده، ایران را در باتلاقی بزرگ فرو می‌برد.
چگونه کشور از این وضعیت خارج می‌شود
اگر کشور بخواهد از این وضعیت خارج شود، باید ابتدا از باتلاق ذهنی و محاسبات نادرست داخلی، و سپس از توافق‌ها و محدودیت‌های پشت‌پرده‌ای که توان کنش مستقل را کاهش می‌دهد، فاصله بگیرد. در غیر این صورت، هرگونه مذاکره یا توافق موقت، به جای پایان جنگ، به فرصت تنفسی برای ادامه آن و تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر به کشور و ملت ایران بدل خواهد شد.
