چرا پاسخ محکم ایران به آمریکا موجب ثبات اقتصاد ایران خواهد شد؟
آمریکا از سال ۲۰۰۷ تلاش کرده از راه تبدیل کردن تهدید نظامی به مکملی برای تحریمها و ممنوعیتهای تجاری، بر تحلیل سود-هزینه ایران و یا شرکای تجاریش تاثیر بگذارد.
به گزارش « نود اقتصادی » این روزها با بالا گرفتن تنشها در خاورمیانه بین ایران و آمریکا این سوال مطرح است که آثار این تنشها بر اقتصاد ایران چگونه خواهد بود.
در این زمینه تحقیقات علمی و پژوهشی بسیار زیادی صورت گرفته است که نتایج آنها نشان میدهد اگر راهبرد ایران در مقابل اقدامات خصمانه آمریکا حداقلی باشد، شدت تحریمها و حتی اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران بیشتر خواهد شد. اما در مقابل اگر ایران با قدرت به اقدامات خصمانه آمریکا پاسخ دهد، شرکای تجاری ایران با اطمینان بیشتری با ایران همکاری خواهند کرد و آثار تحریمها و تهدیدهای آمریکا بهطور قابل توجهی کاهش خواهد یافت.
از جمله مقالاتی که این زمینه انجام شده، مقاله پژوهشی دکتر محسن بیات استادیار روابط بینالملل دانشگاه لرستان تحت عنوان « جهانی شدن اقتصادی و نقش تهدید نظامی در راهبرد آمریکا برای کارامدی تحریم ایران» است.
این مقاله که در فصلنامه سیاست دانشگاه تهران به چاپ رسیده، بیان میدارد: «آمریکا از سال ۲۰۰۷ تلاش کرده از راه تبدیل کردن تهدید نظامی به مکملی برای تحریمها و ممنوعیتهای تجاری، بر تحلیل سود-هزینه ایران و یا شرکای تجاریش تاثیر بگذارد».
در این راستا اگر راهبرد کشور مورد تحریم به طور خاص ایران «نمایش قدرت» نباشد، شرکای تجاری ایران و کنشگران موثر در کارآمدی تحریمها و ممنوعیتهای تجاری در تحلیل سود و هزینه خود به این نتیجه میرسند که اگر تحریمها کارآمد نبود، آمریکا و متحدانش دست به اقدام نظامی علیه ایران میزنند. لذا انجام تمرینهای نظامی مختلف، آزمایش موشکهای پیشرفته، بکارگیری و تداوم دیپلماسی فعال با رهبران چین، روسیه و تا اندازهای هند و موضعگیری قاطعانه در برابر تهدیدات نظامی اسرائیل و آمریکا میتواند نمونههایی از اقدامات موثر در اعمال این راهبرد باشند.
اما اگر راهبرد «نمایش قدرت» به عنوان راهبرد متقابل ایران در برابر راهبرد تحریمی آمریکا به صورت منسجم و یکپارچه دنبال شود، میتواند منجر به کاهش میزان تاثیر راهبرد آمریکا بر متحدان تجاری ایران شود، آسیبهای اقتصادی ایران را محدود کند و در نهایت منجر به کاهش میزان کارآمدی تحریمها و ممنوعیتهای تجاری شود.»
مقاله دکتر محسن بیات در وبسایت فصلنامه سیاست دانشگاه تهران قابل دسترس است.