به‌جز ایام جنگ، حوزه بانکی و پرداخت از پایدارترین بخش‌های الکترونیکی کشور بوده و در زمینه مقیاس‌پذیری زیرساخت بانکی و مدیریت تراکنش‌ها نیز به وضعیت پایداری رسیده‌ایم. نقطه‌ضعف اصلی، به‌روز نشدن معماری سامانه‌ها و تداوم بیش از حد مدل‌های متمرکز است؛ در حالی که حدود ۱۰ سال پیش باید مهاجرت به سمت معماری‌های غیرمتمرکز آغاز می‌شد.

تمرکز بیش از حد در شبکه پرداخت باعث شده برخی نقاط تک‌نقطه‌ایِ آسیب‌پذیر به‌درستی برطرف نشوند و در نتیجه تاب‌آوری در سطح متوسط باقی بماند. تنوع‌بخشی به ابزارها و روش‌های پرداخت و اصلاح نقاط شکست واحد در زیرساخت و معماری می‌تواند وابستگی به بخش‌های متمرکز را کاهش داده و تاب‌آوری شبکه بانکی و پرداخت کشور را افزایش دهد.