بانک مرکزی از نظر فناوری در مقایسه با بسیاری از سازمانها و نهادهای کشور، مجموعهای پیشرو بوده و از دهه ۸۰ با آغاز اتوماسیون بانکها، حرکت جدی به سمت الکترونیکی شدن تراکنشها را دنبال کرده است. در حوزه دیجیتالی شدن و الکترونیکی شدن تراکنشها نمیتوان ضعف جدی و منحصربهفردی را متوجه بانک مرکزی دانست.
شکاف اصلی در سالهای اخیر میان سرعت پیشرفت فناوری و سرعت بهروزرسانی تنظیمگری و حکمرانی ایجاد شده است؛ فناوری جلوتر از تنظیمگری حرکت کرده و همین مسئله از یک سو زمینهساز نوآوری و شکلگیری استارتاپها شده و از سوی دیگر گاهی تنظیمگر را به محدود کردن سرعت فناوری واداشته است. بهروزرسانی نشدن سختافزار و نرمافزار، تحریمها و دشواری حفظ نیروی انسانی متخصص در مجموعههای دولتی و خصولتی نیز از چالشهای عمومی حوزه فناوری کشور است.
