نرخ بهره را نمی‌توان صرفاً با نرخ تورم سنجید. افزایش نرخ بهره برای بالاتر بردن سود بانک‌ها، هزینه تأمین مالی و هزینه تولید را افزایش می‌دهد و می‌تواند دوباره به ایجاد تورم منجر شود؛ در نتیجه، چرخه‌ای میان نرخ بهره و تورم شکل می‌گیرد و مقایسه مستقیم این دو نرخ مبنای درستی ندارد.

یکی از مشکلات نظام بانکی، در نظر گرفتن سهم ۲۳ درصدی برای بانک‌هاست؛ در حالی که وقتی بازدهی اقتصاد نسبت به تورم منفی است، برداشت سود از چنین اقتصادی امکان‌پذیر نیست. سودآوری بانک باید از مسیر مشارکت در کسب‌وکارها و پذیرش سود و زیان شکل بگیرد، نه تعیین یک سود ثابت برای فعالیت‌های اقتصادی زیان‌ده.