حمید آذرمند، فعال اقتصادی:
این گزاره که سرمایهگذاری حتماً به امنیت نیاز دارد و در نبود امنیت سرمایه فرار میکند، نوعی مغالطه است. میتوان در ناامنترین مناطق جهان هم سرمایهگذاری کرد و در امنترین کشورها هم سرمایهگذاری با شکست مواجه شود. مسئله اصلی نبود ریسک نیست؛ بلکه شناسایی، ارزیابی و قیمتگذاری ریسک است. سرمایهگذار باید پیش از ورود به هر بازار، ریسکهای آن را بشناسد و بر اساس ارزیابی خود تصمیم بگیرد تا در برابر خطرات احتمالی غافلگیر نشود.
بزرگترین شرکتها و هلدینگهای سرمایهگذاری دنیا هم در کشورهایی سرمایهگذاری میکنند که با خطر جنگ، کودتا و بیثباتی مواجهاند؛ چون ریسک را محاسبه میکنند و بازده مورد انتظار را با آن میسنجند. اگر سرمایهگذار بتواند در کمتر از یک سال اصل سرمایه و سود متناسب با ریسک را بازگرداند، ممکن است چنین بازاری را به بازاری ترجیح دهد که با وجود امنیت بیشتر، بازگشت سرمایه در آن پنج سال یا بیشتر طول میکشد.