در ساختار حکمرانی، دستگاه‌های دولتی و وزارتخانه‌ها به‌صورت جزیره‌ای عمل می‌کنند و در برخی موارد اختیارات قانونی یک وزیر یا حتی مدیرکل در یک وزارتخانه از قدرت اجرایی رئیس‌جمهور بیشتر است. رئیس‌جمهور توصیه می‌کند، اما ممکن است مدیرکل به استناد اختیار قانونی خود از اجرای آن خودداری کند و بگوید حق امضا با من است؛ در نتیجه، قدرت اجرایی رئیس‌جمهور در برابر ساختار اداری محدود می‌شود.

راه اصلاح، کوتاه کردن دیوار وزارتخانه‌ها و کاهش جزیره‌ای عمل کردن دستگاه‌هاست تا نهاد اجرایی و قدرت هماهنگی دولت تقویت شود. تصمیم‌گیری اجرایی نباید میان وزارتخانه‌ها و مدیران مختلف پراکنده بماند و رئیس‌جمهور صرفاً در سطح توصیه و سخنرانی باقی بماند.